![]() |
|
|
#1 (permalink) |
|
Üyelik tarihi: Apr 2009
Mesajlar: 15.300
Reputation : 10
Reputation Display :
![]()
My Mood:
|
Mekanım olan gecelerin kuytuluğunda sabahlıyor yine düşüncelerim. Hiçbir düşüncemin devamı gelmiyor. Birini düşünüp diğerine atlıyorum. Beynimin içindekiler beni karamsarlığın uçurumuna doğru itelerken bir anda bir resim takılıyor yorgun gözlerime. Resmin her bir karesi ruhumun odalarına hapsoluyor; ve ben üşüyorum sıcak bir yaz gecesinde. Gözlerim buğulanıyor. Sözlerim resmin içinde kaybolup karanlığa karışıyor. Sorguya alınıyor bedenim. Acımasızca yargılıyor beni gördüğüm kare. Eğiyorum boynumu. Savunamıyorum kendimi. Gözlerimi kaçırmak istesem de beceremiyorum. Tekrar baktığımda tarumar oluyorum. Kendime dert ettiğim şeyleri hatırladıkça utanıyorum kendimden. Utanıyorum ‘’ atık yeter’’ dediğim anlardan. Gözleri ağlamaktan kızarmış, her yeri yara bere içinde. Bir yanda annesinin cansız bedenine bakıyor diğer yandan ablasınınkine. Sorgusuzca talan edilen minik yuvalarının önünde yaşamına ağlıyor büyük yürek! Sarılıyor değerlisine. Buz gibi olmuş yanağına bir öpücük konduruyor. Gözyaşları ıslatıyor annesinin yanağını. Elinden bir şey gelmeyeceğini anlayınca gömüyor başını çaresizliğe. Hep bunlar olmuyor mu? Her savaşın ardından bu anlar yaşanmıyor mu? Masum bebeler her an her dakika ölüm korkusuyla yaşamıyor mu? Korku dolu gözlerle etraflarına bakıyorlar. Suçlarının ne olduğunu düşünüyorlar. Büyük bir taş yığınının arkasına saklanıp ‘ vurmayın bizi’ denilen sesler hakim oluyor günlerine. Kimi dördün de kimi beşinde can veriyor. Kimi hayata gözlerini açtığı anda karanlığa karışıyor. Geride göz yaşları kalıyor. Geride yıkılmış evlerin önündeki büyük yürekler kalıyor. Geride kırık oyuncuklar kalıyor. Susturuluyor düşünceler ve geriye manidar gözler kalıyor.Yüreğim bu katliama sessiz kalamıyor. Hiçbir çocuğun gözyaşı akıtmasını istemiyoruz artık. Elinde kırık bir oyuncağıyla yıkılan yuvalarına bakan çocukları görmek istemiyor gözlerimiz. Artık yeter! Yeter artık! Ruhum güvercinler uçurmak istiyor masmavi göğün derinliklerine doğru. Duyun bu isteğimizi. Kulak verin feryadımıza. Gerçeklerden kaçmak istesek de bu bir gerçek ve kaçışı yok. Bitsin artık. Ölmesin büyük yürekler. Kucak dolusu selam her zorluğa göğüs geren büyük yüreklere… Kucak dolusu selam ağlamaktan bitap düşmüş gözlere. Kucak dolusu selam dimdik duran omuzlara… Selam ediyorum size ey iyi çocuklar. Ey gözyaşlarını karanlığa gömen masum bakışlar. Ey hayatın en saf ve temizleri… Selam olsun sizlere. Ve selam etmiyorum sizleri yaralayan, kanatan, tüketen o gözlerini kin bürümüş acımasız insanlara! Selam etmiyorum bir ömrü kendi elleriyle çalıp götüren küçük yüreklere!
zilan_roza..... |
|
|
|
![]() |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|